همانطور که پیشتر اشاره کردیم، فعالیتهای روانشناس بالینی با فعالیت سایر متخصصان سلامت روان تفاوت دارد. برای مثال، مشاورها بیشتر روی مسائل عمومی و روزمره مانند ازدواج، تحصیل و شغل به مراجعان مشاوره و راهنمایی ارائه میکنند و در مقابل، روانشناسان روی تشخیص و درمان اختلالات روانی تمرکز دارند.
روانشناسان بالینی میتوانند به افراد، زوجها، خانوادهها از هر قوم، فرهنگ و اجتماعی خدمات ارائه دهند. در واقع روانشناسان بالینی با گروهها و جوامع برای رسیدگی یا پیشگیری از مشکلات کار میکنند و در سازمانها، موسسات و جوامع برای افزایش اثربخشی و رفاه افراد مداخله خواهد کرد. برخی از مشکلات و چالشهایی که روانشناسان بررسی میکنند عبارتاند از:
- درمان و مدیریت اختلالات خلقی مانند اختلال افسردگی و دوقطبی
- درمان و مدیریت اختلالات اضطرابی مانند فوبیا
- درمان و مدیریت تروما و اختلالات مرتبط با استرس مانند اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
- درمان و مدیریت اختلالات مصرف مواد
- درمان و مدیریت اختلالات خوردن
- درمان و مدیریت اختلالات شخصیت مانند اختلال شخصیت مرزی
- درمان و مدیریت اختلالات روانپریشی مانند اسکیزوفرنی
- درمان و مدیریت اختلالات کودکان مانند اختلال نقص توجه-بیشفعالی (ADHD)
- مدیریت مشکلات زناشویی و خانوادگی
- مدیریت سوگ
- کمک به مهارتهای فردی مانند عزت نفس
مهارت روانشناسان بالینی
آنها از رویههای زیر بهعنوان درمانگر استفاده میکنند:
- با استفاده از مصاحبه، ارزیابی رفتاری، اجرا و تفسیر معیارهای آزمون روانشناختی تشخیص میدهد.
- با استفاده از طیف وسیعی از رویکردهای مبتنی بر شواهد افراد، خانوادهها و گروهها مداخله خواهد داشت.
- بر کار سایر کارآموزان نظارت دارد، همچنین با هدایت تئوری و تحقیق به دانشجویان این رشته آموزش میدهد.
- به طیف وسیعی از متخصصان سایر رشتههای زیر شاخه روانشاسی یا سازمانهای بهداشت رفتاری مشاوره میدهد.
